De vier transporten van Remote ID

De Remote ID-norm schrijft nauwkeurig voor wat een drone moet uitzenden, maar laat open hoe. De fabrikant kiest uit vier radiotransporten. Dat is praktisch voor de fabrikant, die de chip gebruikt die toch al in de drone zit, en lastig voor wie wil ontvangen. Een ontvanger die maar één transport afluistert, ziet een deel van de drones niet. Hieronder de vier transporten en wat ze in de praktijk betekenen.

Bluetooth 4: Legacy Advertising

Het oudste transport gebruikt de advertising-pakketten van Bluetooth Low Energy, dezelfde techniek waarmee een fitnesstracker zichzelf kenbaar maakt. Een advertising-pakket biedt ruimte voor 25 bytes aan Remote ID-gegevens. Dat is te weinig voor het complete bericht, dus zendt de drone afwisselend een pakket met de identiteit, een met de positie en een met de positie van de piloot.

Het voordeel is dat elke Bluetooth-chip het kan, ook oudere. Het nadeel is het bereik. Bluetooth 4 zendt met beperkt vermogen op 2,4 GHz en de pakketten zijn kort, waardoor een ontvanger een goede antenne en een zichtlijn nodig heeft om ze op afstand op te pikken.

Bluetooth 5: Long Range

Bluetooth 5 voegde de Coded PHY toe, een modulatie die elk bit meerdere keren codeert (S2 of S8). Daardoor is het signaal bestand tegen meer ruis en kan een ontvanger het van verder weg decoderen, ten koste van datasnelheid. De norm gebruikt S8 en extended advertising, zodat het volledige Remote ID-bericht in één pakket past.

Nieuwere drones zenden vaak zowel Bluetooth 4 als Bluetooth 5 uit, zodat oude en nieuwe ontvangers ze zien. Een ontvanger die Long Range ondersteunt, pikt zo een drone doorgaans eerder op dan via Bluetooth 4.

WiFi Beacon

Veel drones houden een WiFi-verbinding met de afstandsbediening of de telefoon van de piloot. Voor die drones is het logisch om Remote ID in de WiFi-beacon te stoppen: het frame waarmee elk toegangspunt zijn netwerknaam bekendmaakt. De Remote ID-gegevens zitten in een leverancierspecifiek element in dat frame, op 2,4 of 5 GHz.

WiFi zendt met meer vermogen dan Bluetooth, waardoor het bereik onder gunstige omstandigheden groter is. Het nadeel is dat een ontvanger alle kanalen moet afzoeken, omdat de drone zelf kiest op welk kanaal hij uitzendt.

WiFi NaN

Neighbor Awareness Networking, ook bekend als WiFi Aware, is een uitbreiding van WiFi waarmee apparaten elkaar vinden zonder verbinding of toegangspunt. De Remote ID-boodschap zit in service discovery frames die op vaste momenten worden uitgezonden. De Europese norm EN 4709-002 verplicht ontvangers dit transport te ondersteunen, en het is het transport dat Android-telefoons het meest betrouwbaar ontvangen.

Wat betekent dit voor bereik?

Het genoemde bereik van een ontvanger is altijd een combinatie van drie factoren: het zendvermogen van de drone, de antenne en hoogte van de ontvanger en wat er tussen beide in staat. Regen en bebouwing dempen het signaal op 2,4 en 5 GHz aanzienlijk. Een gebouw tussen drone en ontvanger kan het bereik van kilometers terugbrengen tot honderden meters.

De AEROTECT DRID luistert daarom op alle vier tegelijk, met omni-antennes die 360 graden dekken. Dat levert 7,5 kilometer in stedelijk gebied en 15 kilometer in landelijk gebied. Wij noemen die getallen met de omstandigheden erbij, omdat een ontvanger op ooghoogte achter een tribune ze nooit haalt en een richtantenne er juist overheen gaat.

Waar u op let bij een ontvanger

• Ondersteunt hij alle vier de transporten, of alleen Bluetooth?
• Kan hij op hoogte gemonteerd worden, buiten, in de regen?
• Hoe komt de data bij uw team: via een kabel, via 4G, in een platform dat meerdere ontvangers samenvoegt?
• Wat gebeurt er met dubbele waarnemingen als twee ontvangers dezelfde drone zien?